هفتادو دورکعت دلدادگی

حضرت حق،دوست چهره ها نیست، دوست دل هاست.آن هم ،نه هردلی،دل های راست:

"یا حبیب قلوب الصادقین!"

آن دل که صادق نیست،عاشق نیست.

دل های راست قرارگاه عاشقی  است!...

***

بلاجویان،جز در "خدا"،آرام نمی گیرند.

زبان ِ سرخ، سرسبزترین زبانه دنیاست، و شهیدان_این خالصانه ترین سلاله ی خاک_عاقل ترین عاشقان ِ جهانند!...

به این تک و دوها_که ما داریم_به جایی نمی شود رسید.

"آرامش "،محصول این ها نیست،چیز دیگری است.

دنیا، منزل نیست، راه است.راهی ،برای رفتن و رسیدن.

هردری را، کلیدی است، و"شهادت" کلیدترین کلید، برای بازگشایی

 همه درها و دل ها و دیده ها....

اگر شهادت نبود، دست ِ دین، به جایی نمی رسید!

****

غبار راه، نگاه آدم را، کور می کند.

دنیا ، دلمشغولی ِ خاکیانه ی آدمی است.دنیا را نمی شود تمام کرد.

دنیای هرکسی را، با عمرش ، تمام می کنند!

اما_ در نگاه ِ دوستان خدا_ همه چیز، چیز دیگری است، درنگاه ِ راهیانه ی یاران، همه زیباست، و بد دیدن، عین ِ بی وفایی و کافری!...

بهشتیان، پرنده های دست آموز ِ خدایند.

وجز بر شاخه ها و شانه های دیدار، در آمدن و بر نشستن، نمی دانند.

دنیا، اگر هم که زندان است، برای دوستان نیست که یاران، در قبیله ی بندگان و نزدیکان اند، و نه ، از قبیل ِ پای بندان و زندانیان!...

***

بهشت ، چه گونه است؟! بهشت کجاست؟!...

اگر بهشت از جنس ِ "مکان" است، پس چرا" ماه رمضان"را، قطعه ایی از آن می دانند؟ و اگر از جنس "زمان " است، پس چرا پهنه اش را، به پهنای "آسمان ها و زمین" می خوانند؟!(عرضها، کعرض السماوات و الارض....)

بهشت،" زمان" و "مکان" نیست، "اِمکان" است.

آدم را، به بهشت نمی برند، ادم بهشتی می شود!

بهشت، از مقوله ی "رفتن" نیست، از مقوله ی"شدن " است.

 و آنان که بهشتی می شوند، هرجای هم که باشند، بهشتی اند و بهشت آفرین!

"بهشت"، مجمع ِ دلدادگی هاست،

و "دوزخ"، مجموعه ی وادادگی ها!...

تا دیدار و گفتار بعد

 یاحق

« اللّهم اکشف هذه الغُمّة عن هذه الأمّة ، بحُضـوره و عَجّل لـنـا ظُهـورَه ؛ «إنّهم یَرونَه بَعیـداً و نَـراهُ قَـریـبــاً

سلام امام زمانم

میدونم که خیلی دیر اومدم

ولی در تعجبم

همین دیشب بود ازتون خواستم به من توفیق نوشتن وبلاگم بدین.

و امروز مینویسم     از خوبیهات     از محبتهات       از گوش شنواتون

برای میلادتون آستینا رو بالا زدیم و هر چی تو چنته داشتیم ریختیم وسط.

امام زمان اومدم ازت تشکر کنم بابت اون لحظه ای که صدات کردم ازت کمک خواستم

گفتم کمکم کن این متن حفظ کنم .وقتی قبول کردم اون متن حفظ کنم مطمئن بودم

که از پسش برنمیام اما نترسیدم نلرزیدم. پشتم به شما قرص و محکم بود.

 میدونستم ازتون کمک بخوام دستم میگیرین و حالا اومدم بگم : ممنونم.

اومدم به آقای امیر حسین خان که الآن نظرشون دیدم بگم:

سخت در اشتباهی . تو عنایت از کی میخوای؟

یعنی تو شک داری که بهت عنایت دارن یا نه؟

بیا و تو عنایت کن .بهشون سلام بده اگه جواب سلامت نشنیدی دیگه سلام نده.

من خودم گنهکارم . از روی تجربه خودم میگم . امام زمان با گنه کاران هم رابطه برقرار

 میکنن. فقط از ته قلب باید ازش بخوای.یه خورده بیشتر از قبل صداش بزن.

اللهم عجل لولیک الفرج

خداوندا

به من آرامشــی ده تا بپذیــرم آن چه را نمـی توانم تغییر دهم.

شــجاعتــی ده تا تغییر دهــم آنچــه را مــی توانم تغییر دهــم.

بینشی ده تا تفاوت این دورا بدانم وفهمی ده تا توقع نداشـته

باشم، دنیا ومردم آن مطابق میل من رفتار کنند.

الهی! دلی ده که در شکر تو جان بازیم و جانی ده که کار آن جهان سازیم:

الهی! دانایی ده که از راه نیفتیم و بینایی ده که در چاه نیفتیم.

الهی! دستم گیر که دست آویز ندارم و عذرم بپذیر که پای گریز ندارم.

الهی! نگاهدار تا پشیمان نشویم و به راه آر که سرگردان نشویم.

الهی! تو بساز که دیگران ندانند و تو نواز که دیگران نتوانند.

بگشای دری که در گشاینده تویی       بنمای رهی که ره نماینده تویی

من دست به هیچ دستگیری ندهم       کایشان همه فانی‌اند و پاینده تویی

الهی! اگر یک بار بگویی بنده من، از عرش بگذرد خنده من.

الهی! چون به تو نگریم پادشاهیم تاج بر سر، و چون به خود نگریم خاکیم بلکه از خاک کمتر.

خدایا

من در کلبه فقیرانه خود چیزی را دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری

من چون تویی دارم و تو چون خود نداری